Mustafa Kaplan

Mükafat..!

by | Leave a comment

Her işte muvafık bir ben-i adem
Hayırlar işlerdı her vakit her dem

Yumuşak başlıydı, iyiydi huyu
Bir asl-ı necipten gelirdi soyu

İcra eder idi her daim dini
İçinde olmazdı nefreti kini

Birgün bir bahçede içinde dere
Abdest almak için çömeldi yere

Baktı ki bir elma suda yüzüyor
Sanki ona, alda beni ye diyor

Uzanıp elmayı çıkardı sudan
Sade ısırıktı almıştı ondan

-Eyvah!.. Dedi. “Ben ne günah işledim
Sahibine soramadan dişledim

Gidip hemen sahibini bulayım
Bunun için ben helallik alayım”

Buldu sahibini malum bahçenin
Dedi “Lafı olamaz bir kaç akçenin

Hakkını helal et varıp gideyim
Bir kusur işledim ben ne diyeyim;

Bahçenin sahibi” Olur velakin;
bir şartım var, eğer dinlersen sakin..!

Beş sene çalışıp bana bedava
Kapanır o zaman kökten bu dava”

“Azabı daha zor”Dedi çaresiz
Teklifini kabul etti o aziz

Gece gündüz
durmaksızın bil fiil
Çok çalıştı hiç demedi bu değil

En sonunda beş yıl geçti aradan
Gitti,dedi izin var mı buradan

“Artık çekip gideyim mi, ne dersin?!”
Adam dedi, “Bir şart kaldı gidersin!

Bir kızım var kördür, dilsiz ve sağır;
birde topal; yürür ama çok ağır

Başı kel dır,evlennirsen o vakit
Aramızda ne şart kalır ne akit”

Düğün’dü nikah’tı her cümle işi
Yerine getirdi o mümin kişi

Vardı odasına gelin ayakta
Sanki ışık sızar idi duvak’ta

Sanırsın buluttur örter güneşi
Yoktu zevcesi’nin bir misli eşi

Çıktı odasından gerisin geri
Dedi ki “Gördüğüm benim bir peri..!”

Kayın peder dedi “Senin helalin.
İşte karşılığı onca melallin

Kör dediysem, hiç
harama bakmadı

Sağır dedim, kem sözlere takmadı

Dilsiz dedim, haram demez hiç dili
Kel dediysem, saçlarının bir teli

Göremedi bir tek Allahın kulu
Başında çıkmazdı örtüsü çulu

Topal değil haram yere gitmezdi
İmanından asla taviz vermezdi”

Mutluluğa erdi bu işin sonu
İbret’e müsebbep artık bu konu

Doğdu birde Çiftin erkek evladı
Dediler, Numan bin Sabittir adı

İfşa’da beis yok o namı diğer
İmam-ı Azamdır bilseniz meğer

Daha küçük yaşta yüce Kur’anı
Hatm edip üç günde yücelti şanı

Geldi annesine müjdeyi verdi
Annesi Şad olup ah oğlum derdi

“O elmayı almasaydı hiç baban,
bir günde karşılık bulurdu çaban.”


Etiketler: 40 okunma
Bilgilendirme

Urfa Yaşam Haber sitesinde yazılan yazılardan yazarın kendisi sorumludur. Yazarın görüşleri Urfa Yaşam haberinin görüşlerini yansıtmaz

Yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir